نوشتن راهنمای شروع برای رسیدن به اولین کار موفق
اولین نتیجه را چگونه تعریف کنید؟
آنبوردینگ همان راهنمای شروع کار با محصول است. آن را برای اولین کاری بنویسید که کاربر انجام می‌دهد و نتیجه‌اش را می‌بیند. برای یک ابزار یادداشت، این کار می‌تواند ساخت و دوباره پیداکردن اولین یادداشت باشد. تکمیل چند صفحه‌ی معرفی، به‌تنهایی چنین نتیجه‌ای را نشان نمی‌دهد.
فرض کنید محصولی برای جمع‌کردن ایده‌های یک پروژه طراحی می‌کنید. کاربر تازه‌وارد می‌خواهد یک ایده ثبت کند، اما ابتدا با معرفی همه‌ی پوشه‌ها، برچسب‌ها و تنظیمات روبه‌رو می‌شود. پیش از نوشتن صفحه‌ها، مسیر ثبت اولین ایده را روی کاغذ طی کنید. هر توضیحی که برای همین کار لازم است، جای مشخصی در مسیر پیدا می‌کند.
چه چیزی را در شروع توضیح دهید؟
در شروع، هدف نزدیک، ورودی لازم و پیامد اقدام را توضیح دهید. ویژگی‌های پیشرفته را کنار زمان استفاده از آن‌ها معرفی کنید. اگر انتخابی بر دسترسی دیگران یا محل ذخیره اثر دارد، آن را پیش از اقدام روشن کنید. کوتاه‌کردن متن نباید با حذف اطلاعات تصمیم‌ساز همراه شود.
یک روش عملی، نوشتن دو ستون است: «برای اولین نتیجه لازم» و «برای کار بعدی». نام‌گذاری یادداشت و ذخیره‌ی آن در ستون اول قرار می‌گیرند. دسته‌بندی چند پروژه یا دعوت همکار ممکن است به ستون دوم بروند. این تقسیم‌بندی برای محصول فرضی این مقاله است؛ ترتیب درست در محصول شما به کار واقعی مخاطب بستگی دارد.
از نام‌های داخلی قابلیت‌ها فاصله بگیرید و عمل را توضیح دهید. اگر محصول اصطلاح تازه‌ای دارد، همان‌جا یک نمونه نشان دهید. خواننده باید بتواند پیش از انجام عمل، نتیجه‌ی تقریبی آن را با زبان خودش بیان کند.
مسیر پنج‌مرحله‌ای چه شکلی دارد؟
مسیر زیر برای یک دفتر ایده‌ی خیالی نوشته شده است. فرض می‌کنیم کاربر می‌تواند بدون دعوت همکار یک یادداشت خصوصی بسازد. ذخیره، حذف و بازگشت در این تمرین قابلیت‌های مفروض‌اند و درباره‌ی والوری ادعا نمی‌شوند. پیش از استفاده از متن‌ها، همین رفتارها باید در محصول واقعی تأیید شوند.
هر ردیف یک هدف دارد. عبارت روی دکمه با حرکت بعدی هماهنگ است و حالت ناقص هم در همان ردیف مشخص می‌شود. پنج مرحله، نسخه‌ی همیشگی برای هر محصول نیست. اگر کار با صفحه‌های کمتری روشن انجام می‌شود، مراحل اضافی را حذف کنید.
| مرحله | متن اصلی و اقدام | حالت و معیار فهم |
|---|---|---|
| شروع | اولین ایده‌ی خود را ثبت کنید. برای شروع، یک جمله کافی است. دکمه: نوشتن ایده | کاربر می‌گوید قرار است چه چیزی بسازد. |
| نوشتن | ایده‌تان چیست؟ عنوانی بنویسید که بعداً آن را بشناسید. دکمه: بررسی یادداشت | اگر عنوان خالی است: عنوان یادداشت را وارد کنید. |
| بررسی | یادداشت در دفتر خصوصی شما ذخیره می‌شود. دکمه: ذخیره‌ی یادداشت | کاربر محل و سطح دسترسی مفروض را توضیح می‌دهد. |
| ثبت نتیجه | یادداشت ذخیره شد. اکنون می‌توانید آن را در دفتر ایده‌ها ببینید. دکمه: دیدن یادداشت | این پیام فقط پس از ذخیره‌ی تأییدشده نمایش داده شود. |
| اولین استفاده | برای تغییر جمله، ویرایش را انتخاب کنید. دکمه: ویرایش یادداشت | کاربر یادداشت ساخته‌شده را پیدا و ویرایش می‌کند. |
پیشرفت و مرحله‌ی اختیاری را چطور نشان دهید؟
اگر فرایند چندمرحله‌ای است، جای فعلی و مسیر باقی‌مانده را روشن کنید. راهنمای فرم‌های چندصفحه‌ای W3C، گروه‌بندی منطقی مراحل و نمایش پیشرفت را توضیح می‌دهد. همان راهنما بر قابل تشخیص بودن مراحل اختیاری و امکان ردکردن آن‌ها تأکید می‌کند. این توصیه‌ها برای نظم‌دادن به ورودی‌های یک مسیر شروع مفیدند.
در مثال دفتر ایده، انتخاب رنگ دفتر را می‌توان تا پس از اولین ذخیره عقب انداخت. اگر این انتخاب اختیاری باقی می‌ماند، دکمه‌ی «بعداً انتخاب می‌کنم» باید مسیر ادامه را واقعاً باز کند. شمار مرحله‌ها نیز باید با شاخه‌ای که کاربر در آن است هماهنگ باشد.
نوار پیشرفت را به وعده‌ی زمانی تبدیل نکنید. «مرحله‌ی دوم از چهار مرحله» تعداد را می‌گوید؛ «فقط چند ثانیه مانده» ادعای دیگری است. برای زمان، اندازه‌گیری و شرایط معتبر لازم دارید. وقتی چنین شاهدی ندارید، وضعیت و کار باقی‌مانده را توضیح دهید.
مجوز و اطلاعات شخصی را کجا درخواست کنید؟
درخواست داده را کنار کاری قرار دهید که به آن نیاز دارد. برای دفتر ایده‌ی فرضی، نوشتن یک جمله به فهرست مخاطبان نیاز ندارد. اگر کاربر بعداً همکار دعوت می‌کند، همان‌جا درباره‌ی اطلاعات لازم تصمیم بگیرید. این یک پیشنهاد طراحی است و باید با معماری و سیاست واقعی محصول بررسی شود.
دلیل درخواست را با زبان روشن بگویید و پیامد ردکردن را مشخص کنید. اگر رد دسترسی، استفاده از بخش دیگری را ممکن می‌گذارد، مسیرش را نشان دهید. پیش از آزمون، وعده‌ی «هیچ اطلاعاتی ذخیره نمی‌شود» یا «فقط شما می‌بینید» ننویسید. متن حریم خصوصی باید با رفتار تأییدشده سازگار باشد.
دکمه‌ها هم باید تصمیم را درست نام ببرند. «اجازه‌ی دسترسی» برای یک مجوز و «ادامه» برای حرکت عادی معناهای متفاوت دارند. از قرار دادن تصمیم حساس در جمله‌ی مبهم کنار دکمه پرهیز کنید.
بازگشت و شروع دوباره چه متنی می‌خواهند؟
بازگشت باید روشن کند چه چیزی حفظ می‌شود و چه چیزی از بین می‌رود. در مثال فرضی، اگر عنوان هنگام برگشت باقی می‌ماند، این رفتار را آزمایش کنید. اگر خروج، نوشته‌ی ذخیره‌نشده را حذف می‌کند، پیش از خروج پیام مرتبط نشان دهید. هر هشدار باید به خطر واقعی همان مرحله محدود باشد.
متن ادامه‌ی کار نیمه‌تمام باید وضعیت واقعی را بگوید. «یادداشت هنوز ذخیره نشده است» یک حالت است. «پیش‌نویس ذخیره‌شده را ادامه دهید» حالت دیگری است. این دو جمله قابل جایگزینی نیستند. وقتی محصول نتیجه‌ی ذخیره را نمی‌داند، ابتدا مسیر بررسی وضعیت لازم است.
شروع دوباره را نیز تعریف کنید. آیا فقط راهنمای آموزشی از ابتدا نمایش داده می‌شود یا داده‌های ساخته‌شده پاک می‌شوند؟ نام دکمه و توضیح کنارش باید همین تفاوت را برسانند. پس از تغییر متن، هر دو مسیر بازگشت و ادامه را اجرا کنید.
چطور فهم مسیر را ارزیابی کنید؟
از یک نفر بخواهید کار هدف را با نمونه انجام دهد و انتخاب‌هایش را توضیح دهد. راهنمای آزمون کاربردپذیری دولت بریتانیا، مشاهده‌ی کار شرکت‌کننده را محور جلسه قرار می‌دهد. برای این تمرین، پیش از عمل پاسخ را به او نگویید. جمله‌های مبهم، مکث‌ها و انتظارهای اشتباه را ثبت کنید.
در دفتر فرضی، ساخت و دوباره یافتن یادداشت را مشاهده کنید. برداشت فرد از حدود دسترسی را هم بپرسید. این مشاهده‌ها درباره‌ی فهم همان مسیر هستند. برای نتیجه‌گیری درباره‌ی افزایش استفاده یا نرخ تبدیل، پژوهش و داده‌ی جدا لازم است.
یک مسیر شروع از محصول خود بردارید و اولین نتیجه‌اش را در یک جمله بنویسید. متن هر مرحله را کنار اقدام واقعی قرار دهید. اولین جمله‌ای را حذف یا اصلاح کنید که به انجام آن کار کمکی نمی‌کند. سپس مسیر را با همان شرایط دوباره مشاهده کنید.
منابع مقاله
- راهنمای W3C برای فرم‌های چندمرحله‌ای
گروه‌بندی منطقی، نمایش پیشرفت و روشن‌کردن مرحله‌های اختیاری؛ مسیر دفتر ایده، نمونه‌ی تألیفی و فرضی است.
تاریخ بررسی: ۱۲ مهر ۱۴۰۵
- راهنمای دولت بریتانیا برای آزمون کاربردپذیری با تسهیل‌گر
مشاهده‌ی شرکت‌کننده هنگام انجام کار؛ هیچ آزمون کاربری یا افزایش نرخ تبدیل برای سناریوی مقاله ادعا نشده است.
تاریخ بررسی: ۱۲ مهر ۱۴۰۵
در تهیه و بررسی این مقاله از هوش مصنوعی کمک گرفته‌ایم. منابع بالا برای بررسی بیشتر در دسترس‌اند. پیشنهادها را با شرایط کار خودتان بسنجید.
این روش را روی متن خودتان امتحان کنید
اشتباه یا نکتهٔ مبهمی دیدید؟ در گیت‌هاب گزارش کنید. نام مقاله و بخش مربوط کافی است؛ اطلاعات محرمانه را در گزارش عمومی ننویسید.
